De laatste boom - Laika, L1 L2 L3

Als bomen konden praten...

In een wereld waarin alle bomen zijn geveld, tot planken verzaagd, tot brandhout
gekliefd, tot tandenstokers gemalen, tot pulp geplet, speelt het leven zich
binnenshuis af, tussen steen en plastic. Op een dag hoort een kind, onder de vloer
van haar kamer, een vreemd geluid. Een krakend, ritselend, bonzend ritme. Het blijkt
een boom te zijn, waarvan de twijgen zich langzaam doorheen het beton murwen.
De allereerste boom die het kind ooit zag. Wanneer grote machines dreigen de
boom weg te halen om plaats te maken voor een ‘luchtzuiveringscentrum’, moet het
kind kiezen: zwijgen of in actie komen.

Michai Geyzen maakte eerder bij Laika De passant, Vuur/toren en HEROES,
voorstellingen die drijven op de zeggingskracht van beelden, humor en muziek. De
thema’s die hij kiest zijn universeel en raken aan de belevingswereld van ieder mens,
jong en oud: van de zoektocht naar ‘thuis’, over de angst om verlaten te worden, tot
de tragiek van het heldendom. En in de berg die hij dit seizoen creëert, buigt hij zich
over onze rituelen rond afscheid en rouw.

‘De laatste boom’ wordt een beeldend, poëtisch en muzikaal avontuur over hoe zelfs
één kind het verschil kan maken.

concept en regie Michai Geyzen - spel Robbert Vervloet en een tweede speler - muziek
Ephraïm Cielen - dramaturgie Mieke Versyp - © beeld Shira Sela