Een dakloze is “iemand die niet over een eigen woongelegenheid beschikt, die niet de middelen heeft om daar op eigen kracht voor te zorgen en daardoor geen verblijfplaats heeft of tijdelijk in een tehuis verblijft, in afwachting dat hem een eigen woongelegenheid ter beschikking wordt gesteld”
Zo werd in de parlementaire stukken ter voorbereiding van het Urgentieprogramma voor een meer solidaire samenleving (parl. doc Kamer, B.Z. 1991-1992;, nr 630/5 p. 34) het begrip 'dakloze' gedefinieerd.
- 'pure' dakloosheid: het acute woonprobleem ontstaat door omstandigheden (bv. brand). De dakloze heeft nog wel sociale bindingen en wordt daarom niet 'thuisloos' genoemd. Wel kan de dakloosheid aanleiding geven tot het begin van ontankering;
- 'tijdelijke thuisloosheid' treedt op wanneer bv. een mishandelde vrouw het huis verlaat, wanneer een gezin uit huis wordt gezet, wanneer een jongere thuis wegloopt. Hier is een vorm van ontankering merkbaar, maar deze situeert zich nog op het niveau van 'breuken'. Meestal zijn er nog aangrijpingspunten voor een spoedig of langdurig herstel;
- 'chronische thuisloosheid' zien we bij langdurige zwervers die zich afkeren van iedere hulpverlening. Zij komen steeds weer in het opvangcircuit terecht. De ontankeringsproblematiek stelt zich in z'n meest extreme vorm. De thuisloze heeft geen relatienetwerk meer en glijdt af naar een leven dat nauwelijks beantwoordt aan de menselijke waardigheid.
De zorg voor thuislozen wordt in Vlaanderen opgenomen door het Algemeen Welzijnswerk, de OCMW's en tal van - vaak caritatieve - welzijnsorganisaties. Er wordt zowel in opvang als in financiële en administratieve ondersteuning voorzien. Een efficiënt thuislozenbeleid is slechts mogelijk wanneer de inspanningen van verschillende organisaties en instanties op elkaar worden afgestemd.
Voor verdere informatie en hulp met betrekking tot dakloosheid of thuisloosheid neem je contact op met de diensten van het O.C.M.W. van de stad Mortsel.
Klik hier om naar de webpagina's van het O.C.M.W. te surfen.
|
